مهمترین پیانیست زنده در جهان

اگر بخواهیم از یک فرد به عنوان مهمترین پیانسیت جهان نام ببریم، قطعا نام مارتا آرگریچ خواهد بود.در این مطلب از وبلاگ آموزشگاه موسیقی الهام با مهمترین پیانیست زنده در جهان آشنا شوید.

مهمترین پیانیست زنده در جهان

مارتا آرگریچ پدیده‌ای در جهان پیانو به شمار می آید که در سال ۱۹۶۴ جایزه شوپن را وقتی که تنها ۲۴ سال داشت، از آن خود کرد.

امروزه او مهمترین پیانیست زنده در جهان است که بلیت کنسرت‌هایش در دقایق اول به فروش می‌رسد. او یکی از بزرگترین پیانیست های تمام دوران شناخته می شود .

همچنین  او برندهٔ چندین جایزهٔ معتبر بین‌المللی شده و نشان‌ها و افتخارات متعددی را کسب نموده است.

بیوگرافی مارتا آرگریچ  (مارتا آرخریچ  )

اجداد پدری وی از قرن هجدهم اسپانیایی هایی از کاتالونیا مستقر در بوینس آیرس بودند. پدربزرگ و مادربزرگ مادری او مهاجر یهودی از امپراتوری روسیه بودند ، که در Colonia Villa Clara در استان Entre Ríos ، یکی از مستعمرات تاسیس شده توسط بارون دو هیرش و انجمن استعمار یهود ، مستقر شدند .

کودکی

آرگریچ که کودکی نابغه بود ، آموزش را درسن دو سال و هشت ماهه گی آغاز کرد . در آن زمان پسری پنج ساله ، که دوست وی بود ، به او با طعنه گفت که قادر به نواختن پیانو نخواهد بود اما آرگریچ فقط با شنیدن  قطعه ای که معلم آنها نواخته بود، همان قطعه را به درستی نواخت و همه را متحیر کرد.

معلم بلافاصله مادر آرگریچ را دعوت کرد و از استعداد وی گفت و به همین دلیل ؛  او یادگیری پیانو را از سه سالگی آغاز کرد. آرگریچ در پنج سالگی نزد معلم وینچنزو اسکاراموزا رفت .

آرگریچ یک اعجوبه بود و در سن ۸ سالگی به طور حرفه ای به اجرای برنامه می پرداخت. در سال ۱۹۵۵ او به اروپا رفت ، جایی که استادان او شامل فردریش گولدا و آرتورو بندیتی میکل آنژ بودند.

او در سال ۱۹۵۷ در ۱۶ سالگی در دو مسابقه معتبر مسابقه بین المللی موسیقی ژنو و مسابقه بین المللی پیانو Ferruccio Busoni توانست پیروزشود.

در سال ۱۹۶۰ ، آرگریچ اولین ضبط تجاری خود را انجام داد که شامل آثاری از شوپن ، برامس ، راول ، پروکوفیف و لیست بود. وی از همان زمان انتشار (در سال ۱۹۶۱ ) مورد تحسین منتقدان قرار گرفت.

در سال ۱۹۶۵ وی برنده مسابقه پیانو شوپن در ورشو شد.

او در سراسر دنیا برنامه اجرا کرد .

آرگریچ بسیاری از افتخارات و جوایز را دریافت نموده است. ازجمله : سه جایزه گرمی (۱۹۹۹ و ۲۰۰۵ و  ۲۰۰۴ ) و جایزه Praemium Imperiale انجمن هنری ژاپن که در سال ۲۰۰۵ برای موسیقی و نشان طلوع خورشید از دولت ژاپن دریافت کرد.

 

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *