رشته‌های آموزشی

آموزش سلفژ

برای افرادی که به دنیای موسیقی علاقه بسیار زیادی دارند، آشنایی با مفهومی به نام سلفژ بسیار ضروری است. درک بهتر از تئوری موسیقی تا کاربرد آن در خوانندگی و ترانه سازی، سلفژ را به یک ابزار ارزشمند در حوزه موسیقی تبدیل نموده است و آموزش سلفژ را ضروری می نماید. سلفژ سلفژ ، هزار سال قبل از سیستم نت خوانی مدرن که شامل نت های ” دو ر می فا سل لا سی” می باشد، توسط یک راهب ایتالیایی به نام Guido D’Azerro ساخته شد. او در واقع تلاش کرد که با استفاده از کلمات لاتین، یک سیستم نام گذاری برای نت های موسیقی ابداع کند. سیستمی که دارای ۶ نت است و نام آن Un Queant Laxis می باشد در دیگر مفهوم، سلفژ (که سلفا یا س...
بیشتر بخوانید

آواز کلاسیک و پاپ

آواز کلاسیک و پاپ حنجره و تارهای صوتی برای ادا نمودن واژه ها کاربرد دارد. تغییر در نوع رفتار تارها و نحوه بیان واژه ها، صحبت نمودن را به آواز تبدیل می نماید. به همین علت هنر آواز خواندن به هنر ادای واژه ها با اصوات خاص گفته می شود و سبک های مختلفی را شامل می گردد. آواز کلاسیک و پاپ از سبک های بسیار محبوب در آواز به شمار می آید. یکی از سبک های شناخته شده و محبوب در این زمینه، آواز کلاسیک و پاپ می باشد. در آموزشگاه موسیقی الهام شما میتوانید با بهره مندی از حضور بهترین اساتید آواز کلاسیک و پاپ ، آموزش  خود را شروع نمایید. آموزش آواز به سبک کلاسیک در آموزش آواز به سبک کلاسیک بر روی اصول و مبانی...
بیشتر بخوانید

آواز اصیل ایرانی

آواز اصیل ایرانی را می توان بخش بزرگی از فرهنگ و هنر کشورمان، ایران دانست. موسیقی اصیل ایرانی نه نتها در کشور بلکه در جهان شناخته شده است و از جایگاه بالایی برخوردار می باشد. آواز صوتی است كه برای خوش كردن طبع و رساندن مفاهیم درونی انسان اجرا می شود و از سوی دیگر در معنای خاص آن تربیت نوعی صوت است كه ردیف دانی و پیگیری آن زیر نظر استاد معتبر و مجرب انجام شود.برخی هم می گویند كه آواز نوایی است كه در آن «ریتم» و یا «خط میزان» وجود نداشته باشد. آواز ایرانی هم اكنون آواز ایرانی هفت دستگاه یا مقام دارد که شامل «سه گاه»، «چهارگاه»، «راست پنجگاه»، «ماهور»، «شور»، «همایون»، «نوا» می باشد. همچنین پن...
بیشتر بخوانید

ویولن سل

ویولن سل
[siteorigin_widget class="WP_Widget_Custom_HTML"][/siteorigin_widget] این ساز که در زبان فرانسوی و ایتالیایی به آن ویولن سل و در زبان انگلیسی به آن چلو گفته می شود، صدایی بم، گیرا و بسیار زیبا دارد ویولن سل، سازی بزرگ و سنگین است؛ به طوری که نوازنده برای نواختن ویولن سل ، خود بر روی صندلی می نشیند و ساز را به وسیله ی میله ای آهنی که در قسمت تحتانی آن وجود دارد، بر روی زمین، بین پاهایش، قرار می دهد. ویولن سل در گذر تاریخ این ساز تا اواخر قرن هفدهم به عنوان یک ساز همراه و به منظور اجرای نتهای بم در ارکسترها مورد استفاده قرار می گرفت. تدریجاٌ با پی بردن به قابلیت ها و توانایی های فوق العاده ی ...
بیشتر بخوانید

کمانچه

کمانچه
[siteorigin_widget class="WP_Widget_Custom_HTML"][/siteorigin_widget] ساز های قدیمی دارای سه سیم بودند اما کمانچه های امروزی دارای چهار سیم می باشند که کوک آنها در دستگاه های مختلف موسیقی ایرانی تفاوت می کند. این ساز را در حالت نشسته می‌نوازند، به طوری که نوازنده، ساز را به طور عمودی در دست چپ می‌گیرد و انگشت‌های همین دستش در طول دسته حرکت می‌کنند و آرشه (کمانه) را‌ با دست راست به صورت افقی در حرکات رفت و برگشت، بر سیم‌ها می‌کشد. کمانچه، پایه‌ای به شکل میله‌ای فلزی نیز دارد که زائده پهن انتهای آن روی پا یا زمین قرار می‌گیرد. این ساز را معمولا از چوب کهنه و عمل آمده درختان توت و افرا می‌سازند...
بیشتر بخوانید

ویولن

ویولن
[siteorigin_widget class="WP_Widget_Custom_HTML"][/siteorigin_widget] معروف‌ترین سازنده ویولن یک نفر ایتالیایی به نام Antonio Stradivari بود که در قرن هفدهم زندگی می‌کرد. ولوین‌هایی را که این شخص ساخته است، بسیار ارزشمند و کمیاب می‌باشند. ویولن دارای چهار سیم است که آنها را با فاصله پنجم از یکدیگر کوک می‌کنند. سیم‌های ویولن در قدیم از جنس روده گوسفند بود ولی امروز به جای آن از سیم‌های نازک از جنس مفتول فلزی درست گردیده است. سیم‌های بم از همان روده می‌باشد که روی آن را لایه‌ای از سیم فلزی نازکی کشیده‌اند. ویولن قدر است در محدوده وسعت صدای خود تمام فواصل کروماتیک غربی وفواصل کروماتیک مخصوص موس...
بیشتر بخوانید

ساز نی

[siteorigin_widget class="WP_Widget_Custom_HTML"][/siteorigin_widget] تاریخچه ساز نی ساز نی کهن‌ترین و قدیمی ترین آلت موسیقی ساخت دست بشر است. نتیجه کاوش‌های به عمل آمده در این زمینه، تاریخ استفاده از گیاه نی را برای ساختن سازهای بادی در ارتفاعات امریکای جنوبی(در کشور پرو) به ده هزار سال قبل باز می‌گرداند. در ایران نیز نقاشان ایرانی در مینیاتورهای خود از هزاران سال قبل تصویر «نایی» را در جلسات سماع همراه با دف به تصویر کشیده‌اند. در ادبیات فارسی نیز نوازنده نی و نایی مورد توجه اکثر شعرای کلاسیک ایران بوده و در اشعار آنها دارای منزلت خاصی می باشد. نزدیکی تاثیر صدای نی به صدای انسان و کیفیات ص...
بیشتر بخوانید

گیتار الکتریک

گیتار الکتریک
[siteorigin_widget class="WP_Widget_Custom_HTML"][/siteorigin_widget] ارتعاشات وارده بر سیم‌های گیتار توسط قطعه‌ای به نام پیکاپ به سیگنال‌های الکتریکی تبدیل می‌شود. در واقع پیکاپ همانند یک میکروفون عمل می‌کند، با این تفاوت که چون یک سیستم مغناطیسی است فقط ارتعاشات سیم فلزی گیتار را دریافت کرده و آن‌ها را به صورت سیگنال صوتی در می‌آورد و از طریق پیکاپ سلکتور می‌توان پیکاپ مورد نظر را انتخاب کرد. سپس سیگنال‌ها از طریق یک سیم به تقویت‌کننده فرستاده می‌شوند و در آخر صدای تقویت‌شده توسط یک یا چند بلندگو پخش می‌شود. در ابتدا گیتارهای الکتریکی تنها یک پیکاپ داشتند، اما امروزه با دو تا پنج پیکاپ نیز...
بیشتر بخوانید

دف

دف
[siteorigin_widget class="WP_Widget_Custom_HTML"][/siteorigin_widget] دایره حلقه‌ای از جنس چوب می‌باشد که عرض آن حدود ۵ تا ۷ سانتی‌متر و قطر آن از ۲۵ تا ۴۰ سانتی‌متر است. بر یکی از سطوح این ساز پوست کشیده شده و در داخل جدار چوبی آن حدود ۴۰ حلقه‌ی فلزی قرار گرفته است. این حلقه‌ها با فواصل مساوی صدایی زنگ‌وار تولید کرده به همراه صدای اصلی ساز حالت دلنشین و ذابی را به وجود می‌آورد. در گوشه‌ای از جدار چوبی دایره سوراخی تعبیه شده که نوازنده برای نگه‌داشتن ساز به هنگام اجرا انگشت شست خود را درون آن می‌گذارد و با بقیه‌ی انگشتان هر دو دستش بر روی سطح پوستی ساز می‌کوبد. نوازنده در هنگام نواختن با تکا...
بیشتر بخوانید

تنبک

تنبک
[siteorigin_widget class="WP_Widget_Custom_HTML"][/siteorigin_widget] تنبک یا تمبک با دمبک، سازی اصیل در موسیقی ایرانی است. این ساز در واقع استوانه‌ای از جنس چوب به قطر تقریبی ۲۵ تا ۳۵ سانتی‌متر می‌باشد که بر روی آن پوست کشیده شده است. این ساز در قسمت پایین به استوانه‌ای باریک‌تر متصل می‌گردد که انتهای آن کمی گشادتر می‌شود و شکل دهانه‌ی بازی را می‌گیرد. تنبک در موقع نواختن، به صورت افقی بر روی ران نوازنده‌ی نشسته قرار می‌گیرد. نوازنده دست چپ خود را در بالا و دست راست را در کنار تنبک قرار می‌دهد و با انگشتان و تمام سطح کف دست خود بر روی قسمت‌های مختلف سطح پوستی ساز می‌کوبد که عبارتند از: مرکز...
بیشتر بخوانید