گلپا ،پیشرو معرفی آواز و موسیقی ایرانی در سطح جهان

اکبر گلپایگانی که با نام گلپا شناخته می شود از پیشروان معرفی آواز و موسیقی ایرانی در سطح جهانی می باشد.در این مطلب از وبلاگ آموزشگاه موسیقی الهام با این استاد برجسته بیشتر آشنا شوید.تا انتهای مطلب با ما همراه باشید.

اکبر گلپایگانی ملقب به گلپا

گلپا که نام اصلی او اکبر گلپایگانی است یکی از خوانندگان مشهور موسیقی سنتی و کلاسیک ایرانی است که بهمن سال ۱۳۱۲ شمسی در تهران به دنیا آمد. او در ابتدا و در سنین کودکی با قرائت قرآن کریم کار خود را در سال ۱۳۱۸ آغاز کرد.

وی تحت توجهات پدرش با اصول اول موسیقی تا حدودی آشنا شد ، تا این که گذارش به منزل "حسن یکرنگی" که مردی پاک طینت و دارای صدایی خوش بود می افتد او که به خوبی به گوشه ها و ردیفهای موسیقی ایرانی وارد بود گلپای جوان را مورد تشویق قرار می دهد.

گلپا در سن ۱۶ سالگی کار خود را به صورت نیمه رسمی زیر نظر اساتید موسیقی وقت شروع کرد تا اینکه رفته رفته به یک خواننده حرفه‌ای تبدیل شد. یکی از ترانه‌های مشهور گلپا، تصنیف اشک من است که سبک سنتی و لحن نسبتآ غمگین دارد .

گلپا ،پیشرو معرفی آواز و موسیقی ایرانی در سطح جهان

شروع جدی موسیقی

در سال ۱۳۲۰ وی به‌طور جدی و منظم تعلیم موسیقی و دستگاه‌ها را نزد پدرش آغاز کرد. اکبر گلپایگانی در سال ۱۳۲۶ اولین تجربه شرکت در یک گروه ارکستر کر و در سال ۱۳۲۷ در انجمن موسیقی مدرسه نظام عضو شد.

اولین آواز رسمی اکبر گلپایگانی آوازی در مایه ابوعطا در سال ۱۳۲۸ (در سن ۱۶ سالگی) در یک محفل خصوصی و در منزل استاد مرتضی خان محجوبی و با همکاری استادان بزرگی همچون مرتضی خان محجوبی، بانو قمرالملوک وزیری، سعادتمند قمی، علی تجویدی و حسین تهرانی  بود و از این سال به بعد کم‌کم با اساتید طراز اول موسیقی آشنا شد و تعلیم را زیر نظر این اساتید آغاز کرد.

گلپا تحصیلاتش را ادامه می‌داد اما از موسیقی جدا نبود تا این‌ که در پانزده سالگی با حسین خواجه‌امیری (ایرج) در مدرسه نظام همکلاس شد تا سرنوشت دو چهره فراموش‌نشدنی موسیقی ایرانی به یکدیگر گره بخورد.

گلپا از محضر استادانی نظیر : حاج آقا محمد ایرانی، ادیب خوانساری و صفحات طاهر زاده بهره می گیرد ولی به هیچ وجه کوششی به عمل نمی آورد که از آنها تقلید نماید.

گلپا ،پیشرو معرفی آواز و موسیقی ایرانی در سطح جهان

پیشروان معرفی آواز و موسیقی ایرانی در سطح جهان

گلپا در سال ۱۹۵۶ میلادی (۱۳۳۴-۳۵ ش) به همراه علی اصغر بهاری (استاد کمانچه) و نورعلی برومند ،ردیف دان و استاد تار در سازمان بین المللی "یونسکو" دو تصنیف یکی در دستگاه سه گاه و دیگری در مایه اصفهان با اشعار سعدی و حافظ اجرا نمود و بدین ترتیب می توان گفت گلپایگانی برومند و بهاری از پیشروان معرفی آواز و موسیقی ایرانی در سطح جهان هستند.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *