شمشال مادر سازهای بادی

شِمشال نوعی ساز بادی و گونه‌ای نی فلزی است و از سازهای قدیمی در منطقۀ کردستان به‌شمار می‌رود. .این ساز از سازهای چوپانی‌ست که قدمت بسیاری دارد، به طوری که می‌توان شمشال را مادر سازهای بادی نامید. در ادامه این مطلب از وبلاگ آموزشگاه موسیقی الهام با این ساز بیشتر آشنا شوید.

شمشال مادر سازهای بادی

نواهای موسیقی کردی از دیرباز تاکنون مخاطبان زیادی داشته و هر شنونده و مخاطبی را با خود همراه کرده‌اند. از شهرنشینی قوم کرد ۶ هزار سال می‌گذرد و به گفته هنرمندان این دیار؛ شمشال قدیمی‌ترین ساز عجین با زندگی این قوم بوده است.

موسیقی کردی حال و هوایی روایی دارد و گویی با هر زخمه و نوای خود تاریخ این قوم را روایت می‌کند. پژوهشگران موسیقی کردی بر این باورند که موسیقی کردی در راستای حفظ زبان، ادبیات، فرهنگ، سرگذشت‌ها و در مجموع تمدن و پیشینه کردها به وجود آمده است و به نوعی راوی فرهنگ مردمان کرد است.

کردستان زادگاه بسیاری از نوازندگان و آوازخوانان نام‌آشنای ایران‌زمین است، به‌طوری که دستگاه‌های موسیقی ماهور، شور، نوا، همایون، سه‌گاه، چهارگاه و راست پنج‌گاه و گوشه‌های بسیاری که با این آوازها به اوج خود رسیده‌اند، در این دیار متولد شدند.

نی، سرنا، نایه، دهل، دف، تنبک، تنبور، کمانچه، دیوان و شمشال برخی سازهای موسیقی کُردی هستند که هر کدام از آن‌ها پنجه در سینه کردستان دارند و نبودنشان پای موسیقی این خطه موسیقی و هنرپرور را لنگ می‌کند.

ساختمان شمشال

شمشال،  از قدیمی‌ترین و رایج‌ترین سازهای کردستان است و مقام‌ها و نواهای محلی با آن اجرا می‌شود. ساختمان آن از یک استوانهً فلزی که دارای شش سوراخ در رو و یک سوراخ در پشت است تشکیل می‌شود. طول ساز بین ۴۵ تا ۵۰ سانتی‌متر و قطر آن ۱٫۷۵ سانتی‌متر است.

شمشال در مراسم عروسی و شادی همراه با آواز (و انجام دادن رقص کوردی به همراه آن) و گاهی هم با همراهی تنبک و دف و یا به صورت تک‌نوازی به کار می‌رود. این ساز در عزا نیز کاربرد دارد.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *