رشته‌های آموزشی

ویولن سل

این ساز که در زبان فرانسوی و ایتالیایی به آن ویولن سل و در زبان انگلیسی به آن چلو گفته می شود، صدایی بم، گیرا و بسیار زیبا دارد. ویولن سل، سازی بزرگ و سنگین است؛ به طوری که نوازنده برای نواختن ویولن سل ، خود بر روی صندلی می نشیند و ساز را به وسیله ی میله ای آهنی که در قسمت تحتانی آن وجود دارد، بر روی زمین، بین پاهایش، قرار می دهد. ویولن سل تا اواخر قرن هفدهم به عنوان یک ساز همراه و به منظور اجرای نتهای بم در ارکسترها مورد استفاده قرار می گرفت. تدریجاٌ با پی بردن به قابلیت ها و توانایی های فوق العاده ی این ساز در نواختن ملودی و تک نوازی مورد استفاده بیش تری قرار گرفت. نت برای این ساز را در اصو...
Read More

کمانچه

کمانچه ساز سنتی ایرانی است که در ممالک دیگر، از جمله هندوستان و ترکیه نیز به همین نام خوانده می شود. نوعی از کمانچه، معروف به کمانچه رومی، در ترکیه بسیار رواج دارد که می توان آن را پدر ویولن نامید. کمانچه علاوه بر کاسه، دسته و سر، در زیر قسمت کاسه، دارای پایه ای نیز می باشد که روی زمین یا روی پای نوازنده قرار می گیرد. کاسه ی ساز، کروی می باشد و دهان ی نسبتاٌ کوچکی در جلو آن قرار دارد. روی دهانه با پوست پوشانیده شده و بر روی پوست خرکی قرار گرفته است. دسته ی ساز، در واقع لوله ی توپری است که عمود بر کاسه قرار دارد. در بالای دسته، جعبه ی گوشی ها قرار دارد که این قسمت با دسته ی ساز یکی می باشد...
Read More

ویولن

این ساز، کوچک‌ترین و معروف‌ترین عضو خانواده‌ی سازهای زهی است که برای نواختن روی شانه‌ی چپ نوازنده قرار می‌گیرد و به کمک آرشه‌ای که در دست راست نوازنده می‌باشد، نواخته می‌شود. ویولن سازی بسیار قدیمی است که از اواخر قرن شانزدهم با شکل کنونی در ارکستر سمفونی و هم‌چنین سایر دسته‌های موسیقی، مانند ارکستر مجلسی به عنوان ساز اصلی استفاده شده است. ویولن در تک‌نوازی بسیار متداول می‌باشد. حدود ۸۰ سال از آشنایی مردم ایران با این ساز می‌گذارد. اساتادان نوازنده‌ی ویولن هم‌چون علی‌نقی وزیری و مرحوم ابرالحسن صبا، مکاتبی را هم برای اجرای موسیقی ایرانی با این ساز به وجود آوردند. ویولن‌های اصیل جنسشان از ...
Read More

نی

لطیف‌ترین صدای سازهای ارکستر موسیقی سنتی ایرانی بی‌شک متعلق به نی است. این ساز ساختمان بسیار ساده‌ای دارد. در واقع این ساز چیزی به جز ساقه‌ی خشکیده‌ی گیاه نی نمی‌باشد. که به قطرهای متفاوت (از ۱.۵ تا ۳ سانتی‌متر) و طول‌های مختلف (از طول‌های ۳۰ تا ۷۰ سانتی‌متر) ساخته می‌شود. این ساز از انواع سازهای بی‌زبانه است که سراسر طول آن از هفت بند و شش گره تشکیل شده است. بر روی لوله‌ی نی، پنج سوراخ در طرف جلو و یک سوراخ در قسمت عقب قرار گرفته است. لبه‌ی لوله‌ی این ساز در قسمت دهانی و گاهی هم انتهای آن را با روکش برنجی کوتاهی می‌پوشانند. این روکش برنجی آنقدر نازک است که می‌تواند در لای دندان‌های جلویی قر...
Read More

گیتار الکتریک

گیتار الکتریک یا گیتار برقی نوعی گیتار است که صدای آن به‌وسیله تقویت‌کننده‌ای الکتریکی تشدید و یا تغییر می‌یابد. استفاده این ساز در موسیقی از دهه ۱۹۳۰ آغاز شد. گیتار الکتریک در سبک‌های مختلفی از جمله راک، متال، بلوز، پاپ، جاز و هیپ هاپ استفاده می‌شود؛ اما در سبک راک، متال و بلوز به عنوان ساز اصلی مورد استفاده قرار می‌گیرد. ایده پیدایش گیتارهای الکتریکی از آنجا آغاز شد که در همنوازی‌ها صدای گیتار آکوستیک در بین صدای سازهای دیگر مانند بیس و درامز گم بود و به وضوح شنیده نمی‌شد. در نتیجه در صدد آن برآمدند تا صدای گیتار را تقویت کنند که بهترین راه برای این کار استفاده از علم الکترونیک ب...
Read More

دف

دایره حلقه‌ای از جنس چوب می‌باشد که عرض آن حدود ۵ تا ۷ سانتی‌متر و قطر آن از ۲۵ تا ۴۰ سانتی‌متر است. بر یکی از سطوح این ساز پوست کشیده شده و در داخل جدار چوبی آن حدود ۴۰ حلقه‌ی فلزی قرار گرفته است. این حلقه‌ها با فواصل مساوی صدایی زنگ‌وار تولید کرده به همراه صدای اصلی ساز حالت دلنشین و ذابی را به وجود می‌آورد. در گوشه‌ای از جدار چوبی دایره سوراخی تعبیه شده که نوازنده برای نگه‌داشتن ساز به هنگام اجرا انگشت شست خود را درون آن می‌گذارد و با بقیه‌ی انگشتان هر دو دستش بر روی سطح پوستی ساز می‌کوبد. website down . نوازنده در هنگام نواختن با تکان‌هایی که به ساز می‌دهد سبب لرزش حلقه‌های آویزان ...
Read More

تنبک

تنبک یا تمبک با دمبک، سازی اصیل در موسیقی ایرانی است. این ساز در واقع استوانه‌ای از جنس چوب به قطر تقریبی ۲۵ تا ۳۵ سانتی‌متر می‌باشد که بر روی آن پوست کشیده شده است. این ساز در قسمت پایین به استوانه‌ای باریک‌تر متصل می‌گردد که انتهای آن کمی گشادتر می‌شود و شکل دهانه‌ی بازی را می‌گیرد. تنبک در موقع نواختن، به صورت افقی بر روی ران نوازنده‌ی نشسته قرار می‌گیرد. Sympwellconsrestde نوازنده دست چپ خود را در بالا و دست راست را در کنار تنبک قرار می‌دهد و با انگشتان و تمام سطح کف دست خود بر روی قسمت‌های مختلف سطح پوستی ساز می‌کوبد که عبارتند از: مرکز، میان و کنار. website down صوت تنبک بدون ارت...
Read More

سه‌تار

قدمت این ساز به ۸۰۰ سال قبل از میلاد مسیح می‌رسد. شکل ظاهری آن مانند تار است با این تفوت که کاسه‌ی آن یک قسمتی و گلابی شکل است و سطح‌رویین ان نیز چوبی می‌باشد. website down خرک سه تار کوتاه‌تر از خرک تار بوده، دسته‌ي آن نیز از دسته‌ی تار نازک‌تر می‌باشد. سه تار فاقد جعبه‌ی گوشی است و گوشی‌های چهارگانه‌ی آن را دو عدد در سطح جلویی و دوتای دیگر در سطح جانبی چپ کارگذاشته‌اند. سه تار سازی است با صدای ملایم و مطبوع که به نقل از استاد عبادی برای شنیدن آن یک نفر کم و دو نفر زیاد است. تعداد سیم‌های این ساز در گذشته همانطور که از نام آن پیداست، سه سیم بوده است. domain expiring . بنابر ر...
Read More

تار

تار سازی است قدیمی که صورت امروزی آن از زمان صفویه وارد موسیقی ایران شد و در زمان ناصرالدین شاه قاجار ساز برجسته و کاملی گردید. قسمت کاسه‌ی تار به دو قسمت بزرگ و کوچک تقسیم می‌شود که قسمت‌ کوچک آن نقاره نام دارد. روی کاسه نقاره، پوست کشیده شده که خرک ساز بر روی پوست تکیه داده می‌شود. نقاره از طرف بالا به دسته‌ی ساز وصل می‌گردد.  دسته یا گردن تار ۴۵ تا ۵۰ سانتی‌متد است و بر کناره‌های سطح جلویی آن دو روکش استخوانی چسبانده‌اند. دور دسته، دستان (پرده‌ها) با فواصل معین بسته پده‌اند. تعداد دستان در گذشته ۲۵ عدد بود، اما امروزه تعداد این دستان‌ها ۲۸ عدد می‌باشد. تار شش سیم دارد که از پاییت...
Read More